Στα 106 του χρόνια έφυγε απ’τη ζωή ο Πορτογάλος σκηνοθέτης Μανουέλ ντε Ολιβέιρα, όπως ανακοίνωσε ο παραγωγός του Λουίς Ουρμπάνο, επικαλούμενος πηγές στην οικογένεια του κινηματογραφιστή, στο Γαλλικό Πρακτορείο.
Ο Μανουέλ ντε Ολιβέιρα ήταν ο γηραιότερος εν ενεργεία κινηματογραφιστής του κόσμου. Μετά την παρουσίαση της πρώτης ταινίας του το 1931, την εποχή του βωβού κινηματογράφου, είχε γυρίσει περισσότερες από 50 ταινίες μεγάλου μήκους και ντοκιμαντέρ.
Λίγα λόγια για τον Πορτογάλο σκηνοθέτη Μανουέλ ντε Ολιβέιρα
Ο Ολιβέιρα γεννήθηκε στις 11 Δεκεμβρίου 1908 στο Πόρτο. Ήταν γιος ενός βιομηχάνου που είχε πάθος με τον κινηματογράφο και ασχολήθηκε με τις ταινίες από την ηλικία των 20 ετών, όταν έπαιξε στη βωβή ταινία “Το θαύμα της Φατίμα”. Το 1931 γύρισε το πρώτο του ντοκιμαντέρ -επίσης βωβό- που αφορούσε τη ζωή των εργαζομένων στον Ντούρο, τον ποταμό που διαρρέει τη γενέτειρά του.
Δύο χρόνια αργότερα έπαιξε έναν μικρό ρόλο στην πρώτη ομιλούσα ταινία της Πορτογαλίας, το
“Τραγούδι της Λισαβόνας”, όμως αυτό που τον ενδιέφερε πραγματικά ήταν η σκηνοθεσία. Αφού γύρισε πολλά ντοκιμαντέρ, το 1942 ήρθε η πρώτη του μεγάλου μήκους ταινία μυθοπλασίας, η “Ανίκι-Μπόμπο”, με θέμα τη ζωή των παιδιών μιας λαϊκής γειτονιάς του Πόρτο.
Ωστόσο, η πολιτική κατάσταση και η έλλειψη υποδομών στην Πορτογαλία του δικτάτορα Σαλαζάρ τον κράτησαν μακριά από τις κάμερες επί δύο δεκαετίες. Μόλις το 1963 προβλήθηκε η δεύτερη ταινία μυθοπλασίας, το “Μυστήριο της άνοιξης”, μια αλληγορία των Παθών του Χριστού.
Τη δεκαετία του ’70 γυρίζει μια τετραλογία με θέμα τη χαμένη αγάπη και από το 1985 και μετά παρουσιάζει σχεδόν μία ταινία κάθε χρόνο, μεταξύ των οποίων ήταν τα “Σατέν παπούτσια”, η “Θεία Κωμωδία”, η “Κασέτα”, ο “Χριστόφορος Κολόμβος, το αίνιγμα”.
Η τελευταία ταινία μεγάλου μήκους που γύρισε ήταν ο “Γκέμπο και η σκιά” το 2012. Στα τέλη του 2014 πάντως, για να γιορτάσει τα 106 γενέθλιά του, παρουσίασε στο πορτογαλικό κοινό μια ταινία μικρού μήκους, τον “Γέρο του Ρεστέλο” που είχε γυρίσει λίγους μήνες νωρίτερα, παρά την εύθραυστη υγεία του.