Το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων (Α.Π.Ε.) αναδημοσίευσε τη συνέντευξη του Ανδρέα Λοβέρδου, υπουργού Υγείας, διατροφής & Άθλησης στο Zougla Radio και τον δημοσιογράφο Νίκο Γεωργιάδη.
Παραθέτουμε τη συνομιλία τους:
Ν. ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ: Σας ήθελα να μιλήσουμε σήμερα για κάτι το οποίο μου έκανε εντύπωση χθες το απόγευμα. Δεν συμβαίνει συχνά στην Ελλάδα με συνοπτικές διαδικασίες απολύσατε, αποπέμψατε και μάλιστα ερευνάται ακόμη περισσότερο σε βάθος τη διοικητή και τον αναπληρωτή διοικητή του Νοσοκομείου «ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ», διότι επί της ουσίας και κάτω από τις λέξεις εγώ αυτό καταλαβαίνω, ενεργούσαν έτσι ώστε ένα μέρος του νοσοκομείου επί της ουσίας να λειτουργεί ως ιδιωτική τους κλινική οι γιατροί με 1.200 άλλες παρανομίες βεβαίως, οι οποίες είναι πλέον κατά τη γνώμη οι λεπτομέρειες, οι οποίες φτιάχνουν το σκηνικό.
Θέλω να μου πείτε, ενεργήσατε πάρα πολύ γρήγορα, κ. Λοβέρδο, και μπράβο σας. Δηλαδή αυτό το πράγμα έκανε εντύπωση σε πάρα πολύ κόσμο, τάκα – τάκα. Αυτό όμως το οποίο ανακαλύψατε στο νοσοκομείο «ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ» δεν υπάρχει και αλλού; Και πώς θα ενεργήσετε από εδώ και πέρα;
Α. ΛΟΒΕΡΔΟΣ: Υπάρχει σε πάρα πολλές περιπτώσεις πανεπιστημίων, είτε νοσοκομειακών του ΕΣΥ, ή τμημάτων, είτε πανεπιστημιακών νοσοκομείων. Κοιτάξτε, έπεσα επάνω σ’ αυτή την περίπτωση με την αποτελεσματική δράση του διοικητή, του κ. Μουσιώνη, του διοικητή της 1ης Διοικητής Περιφέρειας.
Και πώς σκεφτήκαμε να σας πούμε. Το πρώτο είναι ότι ο κ. Μουσιώνης διέταξε ΕΔΕ αμέσως. Εγώ ζήτησα την ΕΔΕ να έρθει σε πέντε μέρες. Χωρίς την ΕΔΕ δεν ήθελα να κάνω μια κίνηση για τα μέσα ενημέρωσης ανθρωποφαγική, ήθελα να πάω συντεταγμένα.
Ζήτησα, λοιπόν, η ΕΔΕ να μην κάνει τέσσερα χρόνια, αλλά να γίνει σε πέντε μέρες. Την είχα και το αποτέλεσμα της έρευνας των επιθεωρητών Υγείας έδειξε ότι πήγε να κλείσει η εφημερία ενός νοσοκομείου που τελικώς δεν έκλεισε με την παρέμβασή μας, αλλά η αιτιολογία του κλεισίματος ήταν ότι δεν υπάρχουν κρεβάτια που υπήρχαν και ότι δεν υπάρχουν υλικά που, όπως ακριβώς διατύπωσε ο επιθεωρητής Υγείας που έκανε την ΕΔΕ, δεν υπήρχε αφθονία υλικών, αλλά υπήρχαν επαρκή όλα τα υλικά για να γίνει η λειτουργία του νοσοκομείου.
Μου έδειξε η ΕΔΕ ευθύνη της Διοίκησης και συνεπώς είτε αυτή ήταν υποκειμενική ευθύνη είτε ήταν αντικειμενική ευθύνη όπως αφορούσε τον Υποδιοικητή, δεν είχε ανάμειξη, αλλά εκ του νόμου είναι ο υπεύθυνος των εφημεριών ο Υποδιοικητής και είχε αντικειμενική ευθύνη. Η διοικήτρια είχε υποκειμενική ευθύνη, γιατί αυτή πήρε την απόφαση, οι άλλοι δεν το ήξεραν, είτε αυτό αφορούσε τους τρεις διοικητικούς υπαλλήλους, εγώ είπα, ότι αποδέχομαι την ΕΔΕ, φεύγουν οι δύο της διοικήσεως και οι υπεύθυνοι της υπαλληλίας θα περάσουν πειθαρχικό.
Μου έκανε, όμως, πολύ κακή εντύπωση, κ. Γεωργιάδη, ότι ενώ ένα κομμάτι του προβλήματος ήταν το γεγονός του ψευδούς ισχυρισμού ότι δεν υπάρχουν κρεβάτια και κρεβάτια υπήρχαν, μάλιστα 37 ανακάλυψε η έρευνα την πρώτη ημέρα, 50 η τελική έρευνα διαπίστωσε την επομένη το πρωί.
Πώς, είπα, ενώ υπάρχει αυτή η τεχνητή έλλειψη δεν υπάρχει ευθύνη του ιατρικού προσωπικού. Και διέταξα τη συνέχιση της έρευνας από άλλους …
Ν. ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ: Να το ζουμί, δηλαδή;
Α. ΛΟΒΕΡΔΟΣ: Ακριβώς. Και διέταξα τη συνέχιση της έρευνας από άλλους ελεγκτές γιατρούς αυτή τη φορά, έναν πανεπιστημιακό και έναν του ΕΣΥ, για να δούνε ενδεχόμενες ευθύνες και άλλων ιατρών. Διότι θα ήταν παράδοξο και θα το σκεφτόταν ο Έλληνας πολίτης πάντα τα πολιτικά στελέχη ή οι διοικητικοί υπάλληλοι να πληρώνουν τη νύφη και όχι και το κομμάτι εκείνο του ιατρικού προσωπικού που ευθύνεται, αν ευθύνεται.
Συνεπώς, η ΕΔΕ συνεχίζεται, όχι για πολλές μέρες, αλλά έχω παρακαλέσει λόγω και των ημερών του Πάσχα, στο τέλος της επόμενης εβδομάδας, δηλαδή κοντά στην Κυριακή του Θωμά να έχω την τελική ΕΔΕ και για το ιατρικό προσωπικό.
Κύριε Γεωργιάδη, είναι μια προσπάθεια να δώσουμε τα κρεβάτια των νοσοκομείων στους ασθενείς. Είναι κακό και παράδοξο και …
Ν. ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ: Δηλαδή και εσείς είστε κυνηγός του αυτονόητου, έτσι;
Α. ΛΟΒΕΡΔΟΣ: Κυνηγός του αυτονόητου, όχι κυνηγός των ανθρώπων. Ξέρετε εγώ έγινα δικηγόρος, αλλά δεν ήθελα ποτέ μου να γίνω δικαστής, γιατί η δουλειά μου ήταν να είμαι συνήγορος, αυτό είχα συμπαθήσει, αυτό ήθελα να γίνω.
Εδώ, όμως, που έχω έρθει σ’ αυτό το Υπουργείο, κ. Γεωργιάδη, έχουν περάσει περίπου 2 χρόνια κρίσης και ο τομέας της υγείας δεν συμμορφώνεται και ο τομέας της ασφάλισης επίσης δεν συμμορφώνεται. Δηλαδή, τι ζητάμε; Ζητάμε να περισσέψουν χρήματα από τη μη αναγκαία συνταγογράφηση και από τη μη αναγκαία χρήση των υλικών, για να πάνε στους ασθενείς.
Δεν ζητάμε, πώς να πω, να μην πληρώνουμε την υγεία. Δεν ζητάμε να ιδιωτικοποιήσουμε την υγεία, όπως μας κατηγορούν οι συνδικαλιστές. Ζητάμε να κρατήσουμε χρήματα που δεν χρειάζονται, ενώ σπαταλώνται. Και δεν μπορεί να λες, όταν ξέρετε τι γίνεται στις εφημερίες, δεν έχω κρεβάτια, ενώ έχεις, διότι αυτά τα κρεβάτια χρειάζονται …
Ν. ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ: Προφανώς τα χρησιμοποιείς για κάποιον άλλο λόγο, κ. Λοβέρδο.
Α. ΛΟΒΕΡΔΟΣ: Ξέρετε τι είπαν στον κ. Μουσιώνη; Δηλαδή, εμένα, όταν μου το έλεγε, επειδή δεν είμαι και γιατρός, δεν τα ξέρω, είχα εκπλαγεί. Λέει, αυτά τα κρεβάτια είναι ελεύθερα. Α, λέει αυτά τα κρεβάτια ανήκουν στον κ. Τάδε. Και λέει μα δεν ανήκουν στον κ. Τάδε, ανήκουν στο νοσοκομείο και στο δημόσιο σύστημα υγείας.
Αυτό, λοιπόν, το αυτονόητο που, όπως είπαν μετά, γιατί παρακολούθησα ένα – δυο συζητήσεις στην τηλεόραση και διάφοροι γιατροί ή και συνδικαλιστές διοικητικοί υπάλληλοι ή νοσηλευτές έλεγαν ότι αυτό είναι ένα σύνηθες φαινόμενο.
Μα δεν μπορεί να συνεχίσουμε έτσι. Δεν μπορεί να συνεχίσουμε έτσι ειδικά στις μεγάλες πόλεις ξέρετε, έτσι; Στις μεγάλες πόλεις που υπάρχει τρομακτική ένταση και που έχει φτιάξει ο Αβραμόπουλος και σωστά έκανε ένα κέντρο στο Μαρούσι, όπου παρακολουθούνται κάθε μέρα πόσα κρεβάτια ελεύθερα έχει στην Αττική.
Είναι δυνατόν να υπάρχει τέτοια αγωνία, να πληρώνεις μια υποδομή, για να σου εντοπίζει ελεύθερα κρεβάτια να μεταφέρει το ΕΚΑΒ έναν ασθενή και εσύ να τα κρύβεις;
Ν. ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ: Κύριε Λοβέρδο, νομίζω ότι φτάσαμε σε ένα σημείο όλοι μας, είτε δεξιοί είτε αριστεροί, είτε κεντροαριστεροί, είτε δεν ξέρω τι …
Α. ΛΟΒΕΡΔΟΣ: Αυτό που λέω δεν είναι ούτε δεξιό ούτε αριστερό, έτσι;
Ν. ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ: Ακριβώς – ακριβώς, να κυνηγάμε το αυτονόητο. Είμαστε σε μια εποχή που το αυτονόητο πλέον δεν υφίσταται. Και από τη στιγμή που φτάσαμε σε αυτό το παρακμιακό επίπεδο να συζητάμε για το αυτονόητο, γιατί παρακμή είναι αυτό κ. Λοβέρδο, τότε πρέπει να ξανά αρχίσουμε από την αρχή, είναι σαφές και εσείς και εμείς και όλοι μας.
Διότι αλλιώς δεν πρόκειται να βγούμε απ’ αυτή την ιστορία. Καταλαβαίνετε πού είμαστε αυτή τη στιγμή και εσείς και εγώ και συζητάμε άνθρωποι πλέον οι οποίοι έχουμε περάσει μια «Α» ηλικία της παιδικότητας, της εφηβείας και της αθωότητας να μιλάμε, ότι πρέπει να κάνουμε πράγματα που για τον μέσο πολίτη της Ευρώπης δεν είναι απλώς αυτονόητα, είναι τα επιβεβλημένα αυτονόητα.
Α. ΛΟΒΕΡΔΟΣ: Ακριβώς και, κ. Γεωργιάδη, να το πω λίγο, πώς να πω, αλλιώς, κάπως διαφορετικά σε σχέση μ’ εμάς. Γερνάμε εμείς και η γενιά μας φεύγει, κ. Γεωργιάδη, και αφήνει αυτά; Και σε εποχή κρίσης είμαστε δύο φορές υποχρεωμένοι να τα αλλάξουμε.
Θέλω να σας πω και θέλω να το ακούσουν όσοι μας ακούνε αυτή τη στιγμή, ότι ένας άνθρωπος που είναι συνταξιούχους πληρώνει περίπου μία σύνταξη τον χρόνο, δηλαδή ένα μηνιάτικο για να έχουμε σύστημα υγείας δημόσιο. Και αυτό πάει έτσι;
Ένας μισθωτός παρομοίως, ένα νοικοκυριό δηλαδή με 1.100,00 € τον μήνα, δίνει ένα μισθό του κοντά για το δημόσιο σύστημα υγείας και αυτό πάει έτσι; Όχι, κ. Γεωργιάδη, κακώς τα κάναμε τα πράγματα. Και επειδή είμαι πολιτικός, θέλω να πω και εμείς και η Νέα Δημοκρατία και όλοι. Και αυτά πρέπει να τα αλλάξουμε χωρίς να έχουμε πρόσημα δεξιά ή αριστερά.
Ν. ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ: Μια που σας έχω θα σας πάω στο άλλο κεφάλαιο το οποίο είναι και ο δικός σας ο προσωπικός Γολγοθάς, δεν υπάρχει περίπτωση να τη γλυτώσετε απ’ αυτή την ιστορία. Είναι ο «Καλλικράτης» σας. Γιατί έχω εδώ πέρα τους εννέα κύκλους τους οποίους, οι επιτροπές τις οποίες έχετε βάλει να δουλέψουν, προτείνουν ώστε να δουλέψει επιτέλους το ΕΣΥ στην Αττική. Και φαντάζομαι αυτό θα συμβεί και στην υπόλοιπη Ελλάδα, γιατί ο «Καλλικράτης» …
Α. ΛΟΒΕΡΔΟΣ: 5 του μηνός Μαΐου πάμε για την ίδια ακριβώς δουλειά στην 3η και στην 4η Υγειονομική Περιφέρεια της Βορείου Ελλάδος, δηλαδή από Χαλκιδική μέχρι τη Δυτική Μακεδονία.
Ν. ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ: Κατάλαβα. Ω, Παναγία μου, άλλο κακό κι αυτό. Κι εγώ διαβάζω μερικά πράγματα που σας προτείνουν οι άνθρωποι που υποτίθεται, υποθέτω εγώ μάλλον, ότι είναι κατά τεκμήριο είναι άνθρωποι ικανοί οι οποίοι ξέρουν τι τους γίνεται, έχουν πάει και στο εξωτερικό, έχουν πάει πέντε βόλτες, ξέρουν τι γίνεται έτσι σ’ αυτή την κοντινή Ευρώπη εν πάση περιπτώσει.
Προτείνουν αυτοί οι άνθρωποι, λοιπόν, κάτι το οποίο, όταν το διάβασα εγώ, πάλι μου φάνηκε εντελώς αυτονόητο, ότι πρέπει να υπάρξουν 9 κύκλοι, πέστε 10 εσείς, θέλετε 8, δεν μ’ ενδιαφέρει εμένα αυτό, δεν είναι εκεί που κολλάω σε συνένωση ορισμένων νοσοκομειακών κέντρων, τα οποία υπάρχουν αυτή τη στιγμή, τα οποία μπορεί να είναι και παρεμφερή, αλλά μπορεί και όχι, να είναι αλληλοσυμπληρούμενοι αυτοί οι κύκλοι, ώστε ας πούμε το «ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΓΕΝΝΗΜΑΤΑΣ» να είναι μαζί με το «ΣΩΤΗΡΙΑ», τον «ΕΡΥΘΡΟ ΣΤΑΥΡΟ» και το «ΕΡΡΙΚΟΣ ΝΤΥΝΑΝ» και να κάνουν μία ενότητα ή το «ΣΙΣΛΑΝΟΓΛΕΙΟ» με το 1ο Νοσοκομείο ΙΚΑ, με το «ΑΜΑΛΙΑ ΦΛΕΜΙΝΓΚ» και με το «ΚΑΤ», πράγματα τα οποία έχω την εντύπωση πως έχουν λυθεί στην Ευρώπη εδώ και τουλάχιστον 50 χρόνια, διαψεύστε με.
Α. ΛΟΒΕΡΔΟΣ: Όχι δεν σας διαψεύδω, επιβεβαιώνω χωρίς να σημαίνει βέβαια ότι τις προτάσεις του κ. Λιαρόπουλου του καθηγητή, τον οποίο και ευχαριστώ για τη δουλειά του, θέλω να ξέρετε ότι δεν γνωρίζω με ποια μέλη δούλεψε στην Επιτροπή του. Δεν ήθελα να ξέρω. Του είπα δεν σου δίνω καμιά συμβουλή πολιτική, δεν έχω πολιτικές συμβουλές να σου δώσω, σας παρακαλώ, κ. καθηγητά, βρείτε όποιους νομίζετε – είναι ένας άνθρωπος ώριμος ο κ. Λιαρόπουλος – και φέρτε μου αυτό που πιστεύετε.
Όπως το αξιολογήσαμε το βράδυ μετά εμείς στο υπουργείο, είδαμε ότι υπάρχουν και δικές μας απόψεις.
N. ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ: Σωστό.
Α. ΛΟΒΕΡΔΟΣ: Δεν θα περάσει αυτό έτσι όπως είναι, θα γίνουν αλλαγές.
N. ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ: Δεν σας χρέωσα με αυτή την ιστορία.
Α. ΛΟΒΕΡΔΟΣ: Μέχρι 15 Μαΐου θα είμαστε έτοιμοι. Αλλά να είναι έτοιμη η περιφέρεια, ο κ. Μουσιώνης να μου εισηγηθεί δηλαδή. Όμως, γιατί έχω πει ότι οι αποφάσεις θα ανακοινωθούν από εμένα, τον κ. Τιμοσίδη και τον κ. Αηδόνη, τους υφυπουργούς μόνο από εμάς 1η Ιουλίου, για να αποφύγω τις προβοκάτσιες.
Ωστόσο, θέλω να καταλάβει αυτός που μας ακούει το εξής. Νοσοκομείο «Αγλαΐα Κυριακού», Νοσοκομείο «Αγία Σοφία». Και τα δύο ασχολούνται με παιδιά, με άρρωστα παιδιά και είναι και μεσοτοιχία. Ναι; Κυριολεκτική μεσοτοιχία. Δεν είναι κοντά, κυριολεκτική μεσοτοιχία.
Το ένα έχει υδραυλικούς και κανέναν ηλεκτρολόγο, το άλλο έχει ηλεκτρολόγους και κανέναν υδραυλικό. Μας ζητάνε και τα δύο προσλήψεις αυτού που δεν έχουν ενώ είναι μεσοτοιχία. Και λέω γιατί δεν παίρνετε τον υδραυλικό από δίπλα; Σας λέω το πιο απλό παράδειγμα.
Πάμε σε ένα βαρύ. Έχουν διαφορετικούς προμηθευτές τα γειτονικά νοσοκομεία. Γιατί; Όταν μαζεύεις τις δυνάμεις σου και κάνεις προμήθεια ενός προϊόντος, μπορεί να εξασφαλίσεις καλύτερη τιμή, αφού ζητάς περισσότερα υλικά.
Τρίτον. Έχουν προβλήματα στις εφημερίες, έχουν προβλήματα ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού. Γιατί δεν εξετάζεις, αφού κοινώς θα τα διοικείς την αλληλοβοήθεια, τη συνεργασία;
Αυτά τα πράγματα, κ. Γεωργιάδη, έπρεπε να έχουν γίνει εδώ και πάρα πολλά χρόνια. Δυστυχώς, δεν έγιναν, δυστυχώς καθυστερούσαμε, δυστυχώς πρέπει να γίνουν όλα σε λίγους μήνες. Αυτό για όλη την Ελλάδα, από την Κρήτη μέχρι τη Χαλκιδική, θα τελειώσουν 30 Ιουνίου και την 1η Ιουλίου θα έχουμε τις αποφάσεις.
Πήγα στο Κιλκίς το Σάββατο και, επειδή έχουν δύο νοσοκομεία εκεί, ένα μικρό, ένα μεγάλο και κάποια κέντρα υγείας είχαν μαζευτεί όλοι οι φορείς και είχαν ετοιμάσει μια άποψη, την οποία υποστήριξαν ομόφωνα και εγώ τη δέχτηκα.
Στην άποψή τους αυτή εμπεριέχεται κάτι πάρα πολύ σοβαρό. Πέρα των κοινών διοικήσεων απεφάσισαν να συγχωνεύσουν κλινικές μέσα στα ίδια τα νοσοκομεία. Αυτό είναι, κ. Γεωργιάδη, το καλύτερο από όλα. Βλέπεις ένα νοσοκομείο να έχει τρεις καρδιολογικές κλινικές. Γιατί; Από έναν διευθυντή, ένα γιατρό και 5 ειδικευμένους. Είναι κλινική αυτό;
Και όλες σου ζητάνε προσωπικό και όλες δεν έχουν προσωπικό και όλες δυσκολεύονται με την εφημερία. Ας γίνουν, λοιπόν, οι τρεις μία κλινική.
N. ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ: Εγώ δεν ξέρω πώς θα αντιδράσουν οι συνδικαλιστές σε κεντρικό επίπεδο. Νομίζω πως με αυτό το φαινόμενο και το θέμα το οποίο συμβαίνει στην Ελλάδα αυτή τη στιγμή θα έχετε σοβαρά προβλήματα στο να κάνετε οποιαδήποτε, θέλω να πω, αναίμακτη. Αναίμακτη εντός εισαγωγικών, για να μην παρεξηγηθώ.
Α. ΛΟΒΕΡΔΟΣ: Κύριε Γεωργιάδη, θέλω να ξέρουν αυτοί οι άνθρωποι ότι, αν δεν γίνει αυτή η αλλαγή τώρα από εμένα ορθολογικά που εδράζεται στη διατήρηση και των 132 νοσοκομείων που έχει το ΕΣΥ, εάν δεν γίνει αυτό τώρα, εάν χαθεί ένας – ενάμιση χρόνος, ο επόμενος…
N. ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ: Πάτε για κατάρρευση, είναι σαφές.
Α. ΛΟΒΕΡΔΟΣ: Δεν θα μπορεί να χρηματοδοτηθεί το νοσοκομείο. Θα έχουμε, όπως είπα χθες, μετά λόγου γνώσεως, γιατί εγώ έχω συζητήσει και με την τρόικα, εάν δεν περπατήσει το πλάνο αυτό, κ. Γεωργιάδη, του χρόνου δεν θα μπορούν να χρηματοδοτηθούν τα νοσοκομεία όπως είναι σήμερα.
N. ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ: Μάλιστα. Και νομίζω πως αυτό αρκεί. Να σας πω εγώ κάτι άλλο, εγώ είμαι πάρα πολύ θυμωμένος με αυτό το οποίο έγινε…
Α. ΛΟΒΕΡΔΟΣ: Πιστεύουμε, ή την πληρώνουμε ή τα πληρώνουμε όλα μαζεμένα.
N. ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ: Εγώ θύμωσα πάρα πολύ με αυτό το οποίο συνέβη στους δύο συνεργάτες σας στους Αγίους Αναργύρους και το λέω ξεκάθαρα και το είπα από την αρχή.
Α. ΛΟΒΕΡΔΟΣ: Κύριε Γεωργιάδη, ο ένας έχει πρόβλημα με το νεύρο της ακοής του.
N. ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ: Το ξέρω.
Α. ΛΟΒΕΡΔΟΣ: Είναι δυνατόν;
N. ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ: Και του άλλου το σπάσανε το ζυγωματικό, το ξέρω.
Α. ΛΟΒΕΡΔΟΣ: Του άλλου του σπάσανε το ζυγωματικό. Τέλος πάντων.
N. ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ: Θέλω να πω κάτι. Και από αυτά που γράφω και με αυτά που λέω από αυτή τη διαδικτυακή συχνότητα, εγώ χαρακτηρίζω όλες αυτές τις ενέργειες από όποιον και να έχουν γίνει και σε όποιον και αν έχουν γίνει ότι είναι το προοίμιο της φασιστικής νοοτροπίας της Νύχτας των Κρυστάλλων η οποία έρχεται σιγά – σιγά κάθε μέρα και περισσότερο.
Έχω την εντύπωση πως το ένα φέρνει το άλλο και έχω την εντύπωση πως ο τρόπος με τον οποίο αντιδρά η πολιτική σκηνή παρασκηνιακά δηλαδή, δεν είναι αρκετός. Έχω την εντύπωση πως δεν είστε πειστικοί ούτε εσείς προσωπικά, κ. Λοβέρδο, στα επιχειρήματα, τα οποία χρησιμοποιείτε, για να πατάξετε αυτό το φαινόμενο, το οποίο αργά ή γρήγορα θα μας φέρει στη Βαυαρία, εγώ σας βάζω και στοίχημα αυτή τη στιγμή ότι θέλετε.
Έχω την εντύπωση πως πολιτικά αντιδράτε σαν – πώς να το πω – σαν μέσα σας να έχετε τόσες ενοχές ώστε να μην μπορείτε να το βγάλετε προς τα έξω. Και όμως από τον Κωστή Χατζηδάκη στον συνάδελφό σας, ο οποίος αυτή τη στιγμή δεν μπορεί να ακούσει και βρίσκεται ακόμη στο νοσοκομείο, η απόσταση είναι πάρα πολύ μικρή.
Α. ΛΟΒΕΡΔΟΣ: Τι μπορώ να κάνω εγώ;
N. ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ: Δεν ξέρω τι μπορείτε να κάνετε, εσείς είστε πολιτικό πρόσωπο, είστε συνταγματολόγος, είστε επιστήμονας, είστε υπουργός και από την άλλη είστε αυτό που ονομάζουμε «γενιά Πολυτεχνείου». Για όνομα του Θεού, σπλάχνα δεν έχουμε πια δηλαδή;
Α. ΛΟΒΕΡΔΟΣ: Ίσως θυμάστε και εσείς γιατί είμαστε ίδια γενιά, θυμάμαι τότε στο τέλος της χούντας που εγώ μπήκα στο Πανεπιστήμιο και στις αρχές της μεταπολίτευσης γινόταν αυτό που γινόταν και προ δικτατορίας, δηλαδή να σου χαλάνε, ή να σου δυσφημούν τις συγκεντρώσεις οι λεγόμενες αντισυγκεντρώσεις.
N. ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ: Εντάξει, ήταν η εποχή της αθωότητας όμως αυτή.
Α. ΛΟΒΕΡΔΟΣ: Όχι, εμείς που μαζευόμασταν ας πούμε σε ένα τοπικό Σύλλογο, ήταν από κάτω δύο – τρεις, με το που βγαίναμε μας δέρνανε και φωνάζανε κουμούνια, προδότες κ.λπ..
N. ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ: Εγώ τα θεωρώ ακόμη αθώα αυτά τα πράγματα.
Α. ΛΟΒΕΡΔΟΣ: Αυτοί μετά τη μεταπολίτευση γίνανε άνθρωποι με σημαίες ελληνικές, με κοντάρια που χαλάγανε τις συγκεντρώσεις μας ή στις παρυφές τους προσπαθούσαν να δημιουργήσουν μια αναστάτωση με αυτό τον τρόπο.
Αυτό ξαναγίνεται τώρα, αλλά τότε μπορώ να σας πω, κ. Γεωργιάδη, ότι ήταν διαφορετικό, δηλαδή δεν είναι ώρα.
N. ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ: Κατ’ αρχάς, είχαμε άμεση συνείδηση εκείνου του μετεμφυλιακού παρακράτους, το ξέρατε αυτό.
Α. ΛΟΒΕΡΔΟΣ: Ναι εκείνοι ήταν και παρακρατικοί. Αυτό εδώ πέρα είναι ένα φαινόμενο που θέλει πάρα πολύ προσοχή. Ομοιάζει με εκείνο δεν είναι το ίδιο. Ομοιάζει με εκείνο, δεν είναι το ίδιο. Είναι πάρα πολύ επικίνδυνο. Όσο περνάνε οι εβδομάδες και οι μήνες γίνεται πιο επικίνδυνο με την έννοια του κινδύνου για τη σωματική ακεραιότητα των ανθρώπων και πρέπει πολιτικά να σταματήσει, πριν σταματήσει…
N. ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ: Αυτό εννοώ. Μα γι’ αυτό ζητάω πολιτικά σπλάχνα, κ. Ανδρέα Λοβέρδο.
Α. ΛΟΒΕΡΔΟΣ: Εάν πιστεύουν κάποιοι ότι αυτό σταματάει με τα ΜΑΤ, δεν σταματάει με τα ΜΑΤ. Η Αστυνομία είναι η τελευταία λύση. Η πρώτη λύση είναι η πολιτική καταδίκη, η πολιτική περιθωριοποίηση, διότι αυτοί τι πιστεύουν; Σου λέει εγώ είμαι ένας, δύο, πέντε, δέκα, δεκαπέντε, εάν σου ανοίξω το κεφάλι, ή αν διαμαρτυρηθώ μπροστά σου ή αν ξέρω και εγώ ας πούμε σε προπηλακίσω είμαι θέμα. Γιατί έχει εθιστεί για μια δημοσιογραφία να προσέχει αυτόν.
Μα, μέσα στην αίθουσα είναι 400. Εσύ προσέχεις τον ένα; Ναι, γιατί αυτόν προσέχει η κάμερα; Το επεισόδιο προσέχει η κάμερα και μετά αυτό ντύνεται. Τότε λέγανε αγανακτισμένοι οι πολίτες, τώρα λένε διαμαρτυρόμενοι οι πολίτες. Αυτό, αν πολιτικά δεν σβήσει, δεν μπορεί να σβήσει.
N. ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ: Στο χέρι σας είναι, κ. Λοβέρδο. Στο χέρι το δικό σας και του πολιτικού από τη στιγμή που η βία τέτοιου είδους γίνεται πολιτικό παρασκήνιο, το έχουμε χάσει το παιχνίδι, κ. Λοβέρδο.
Α. ΛΟΒΕΡΔΟΣ: Νομίζω ναι.
N. ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ: Κοιτάξτε τι θα κάνετε.
Α. ΛΟΒΕΡΔΟΣ: Αλλά πρωτίστως πιστεύω ότι πέρα από την πολιτική καταδίκη και την πολιτική περιθωριοποίηση και τη συνδρομή των media σε αυτό, πρωτίστως πιστεύω ότι αυτό θα το περιθωριοποιήσει και η αποτελεσματικότητα της κυβερνητικής πολιτικής. Δηλαδή, θα το πετάξει έξω από μόνο του.
N. ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ: Για να δούμε.
Α. ΛΟΒΕΡΔΟΣ: Εάν η αποτελεσματικότητα της κυβερνητικής πολιτικής έχει ρήγματα ή ρωγμές, νομίζω ότι αυτό θα αυξάνεται ή τουλάχιστον η τάση του θα είναι αυξητική.
N. ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ: Κύριε Λοβέρδο, να σας ευχηθώ καλό Πάσχα.
Α. ΛΟΒΕΡΔΟΣ: Εγώ, καλή Ανάσταση, κ. Γεωργιάδη. Γεια χαρά.
N. ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ: Να είστε καλά.