Στο υψηλότερο επίπεδο των τελευταίων 2.000 ετών βρίσκονται οι θερμοκρασίες στις βόρειες αρκτικές περιοχές, σύμφωνα με τις μετρήσεις μιας νέας επιστημονικής έρευνας που έγινε από αμερικανούς επιστήμονες υπό τον καθηγητή γεωλογίας και
περιβάλλοντος Ντάρελ Κάουφμαν του πανεπιστημίου της Βόρειας Αριζόνα, και δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «Science», σύμφωνα με το BBC και το Γαλλικό Πρακτορείο.
Οι χαμηλές θερμοκρασίες είχαν προκληθεί από τις αλλαγές στην τροχιά της Γης, τα τελευταία 100 χρόνια όμως η θερμοκρασία έχει αυξηθεί αισθητά εξαιτίας των αερίων που προκαλούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου.
Οι επιστήμονες πήραν δεδομένα από πάγους μεγάλου βάθους, δακτυλίους των κορμών των δέντρων, ιζήματα λιμνών κ.ά., και επιβεβαίωσαν ότι η Αρκτική είναι πολύ ευαίσθητη τόσο στις μεταβολές της ηλιακής ακτινοβολίας (που επέρχονται λόγω των μεταβολών στον άξονα περιστροφής του πλανήτη μας), όσο και στο φαινόμενο του
«θερμοκηπίου».
Ενώ στα προηγούμενα 1.900 χρόνια οι αρκτικές θερμοκρασίες έπεφταν, τα τελευταία 100 χρόνια ανεβαίνουν συνεχώς. Κατά τα τελευταία δε η άνοδος της θερμοκρασίας έχει λάβει δραματικές διαστάσεις, σύμφωνα με την έρευνα. Κατά μέσο όρο η Αρκτική ψυχραινόταν με ρυθμό 0,2 βαθμών ανά χιλιετία μέχρι το 1900, ενώ έκτοτε έχει θερμανθεί κατά 1,2 βαθμούς Κελσίου, ενώ αποδείχτηκε ότι η πιο θερμή περίοδος ήταν η δεκαετία 1998 – 2008.
Η βασική αιτία για την αργή και μακρόχρονη μείωση της θερμοκρασίας στην Αρκτική ήταν η ταλάντευση του άξονα περιστροφής της Γης. Η ταλάντευση αυτή οδήγησε στη μείωση της ηλιακής ενέργειας που έφτανε στην Αρκτική στη διάρκεια του καλοκαιριού -ώσπου το ανθρωπογενές φαινόμενο του θερμοκηπίου ήρθε να σπρώξει το θερμόμετρο προς τα πάνω.
«Ο 20ός αιώνας είναι ο πρώτος αιώνας, κατά τον οποίο η ποσότητα ενέργειας που παίρνουμε από τον ήλιο δεν είναι πλέον ο πιο σημαντικός παράγων που καθορίζει τις Αρκτικές θερμοκρασίες», αναφέρεται στην έρευνα. Η άνοδος των αρκτικών θερμοκρασιών έχει ως συνέπεια κάθε χρόνο να μειώνεται η κάλυψη των αρκτικών θαλασσών από πάγους το καλοκαίρι.