Στα χέρια των ρωσικών δυνάμεων βρίσκεται πλέον το λιμάνι της Μαριούπολης, σύμφωνα με ρεπορτάζ που μετέδωσε το δίκτυο Ria Novosti.
Μετά από σκληρές μάχες πολλών ημερών, το μεγαλύτερο λιμάνι της Αζοφικής Θάλασσας ανήκει πλέον στους Ρώσους σύμφωνα με τον επικεφαλής της Λαϊκής Δημοκρατίας του Ντονέτσκ, Ντένις Πουσίλιν.
Ο Εντουάρντ Μπασουριν, εκπρόσωπος Άμυνας του Ντονέτσκ, δήλωσε, σύμφωνα με το ρωσικό πρακτορείο, ότι η «κατοικημένη περιοχή της Μαριούπολης είναι στην πραγματικότητα απελευθερωμένη από τους Ουκρανούς μαχητές».
Из Мариуполя в Безыменное эвакуировали 185 человекhttps://t.co/3wxv5fPSkn pic.twitter.com/PgaNScJaXL
— РИА Новости (@rianru) April 11, 2022
Νωρίτερα, στελέχη του ουκρανικού στρατού είχαν ανακοινώσει ότι προετοιμάζονταν για την «ύστατη μάχη» στη Μαριούπολη. Η πόλη της νοτιοανατολικής Ουκρανίας, είναι εκείνη που έχει «χτυπηθεί» και πολιορκηθεί πιο πολύ από όλες, εδώ και 40 ημέρες και από την έναρξη της εισβολής του ρωσικού στρατού στη χώρα.
«Σήμερα θα είναι πιθανόν η ύστατη μάχη, επειδή τα πυρομαχικά μας εξαντλούνται. Θα σημάνει το θάνατο για μερικούς από εμάς και την αιχμαλωσία για τους άλλους», έγραψε στο Facebook η 36η ταξιαρχία του ουκρανικού Πολεμικού Ναυτικού.
«Αργοπεθαίνουμε», προστίθεται στην ανακοίνωση. «Δεν ξέρουμε τι θα συμβεί, αλλά σας ζητούμε αληθινά να μας θυμάστε με μια καλή κουβέντα», ζήτησε η ταξιαρχία «από τους Ουκρανούς».
«Για περισσότερο από ένα μήνα, πολεμήσαμε χωρίς ανεφοδιασμό σε πυρομαχικά, χωρίς τροφή, χωρίς νερό», κάνοντας «τα αδύνατα δυνατά», αναφέρει ακόμη αυτή η μονάδα.
Περίπου «τα μισά» από τα μέλη αυτής της ταξιαρχίας είναι τραυματίες, σύμφωνα με την ανακοίνωση.
Για περισσότερο από 40 ημέρες σφοδρών μαχών, «ο εχθρός σταδιακά μας απώθησε, μας περικύκλωσε και επιχειρεί τώρα να μας καταστρέψει», εξηγεί η ταξιαρχία εκφράζοντας την απογοήτευσή της για την απουσία βοήθειας «από τη διοίκηση του στρατού και από τον πρόεδρο» Βολοντίμιρ Ζελένσκι.
«Λάβαμε μόνο μία φορά 50 οβίδες, 20 νάρκες, αντιαρματικούς πυραύλους NLAW», αναφέρει η ταξιαρχία. «Τίποτε άλλο δεν μας δόθηκε», προσθέτει εκφράζοντας τη λύπη της γι’ αυτό.
«Υπήρξαν μόνο ανεκπλήρωτες υποσχέσεις», τονίζει ακόμη.