Ζήτημα τιμής είναι για την Αντιτρομοκρατική ο εντοπισμός των δραστών που πυροβόλησαν εναντίον αστυνομικών. Προς το παρόν όμως, οι έρευνες βρίσκονται μάλλον σε αδιέξοδο, αφού καταφεύγει στο γνωστό «παιγνίδι διαρροών και εντυπώσεων», φωτογραφίζοντας για μία ακόμη φορά τους ίδιους «αιώνιους υπόπτους».

Η Αντιτρομοκρατική φαίνεται να κινείται πάλι στα «ίδια σκοτεινά μονοπάτια» και επιμένει να διοχετεύει στον Τύπο πληροφορίες για συγκεκριμένα άτομα από το χώρο των αντιεξουσιαστών και της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς.

Αυτή τη φορά, δίπλα στα γνωστά… «δοκιμασμένα» σενάρια, όπου εμπλέκονται γνωστές προσωπικότητες και άτομα της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς, προστίθενται και άλλα 5 άτομα από τον αντιεξουσιαστικό χώρο, τα ονόματα των οποίων στο πρόσφατο παρελθόν έχουν εμπλακεί σε διάφορες υποθέσεις.

Ο «αρχηγός»

Στην πρώτη θέση βρίσκεται ο «αρχηγός»: υπερήλικας, πρώην συνδικαλιστής και πασίγνωστη προσωπικότητα της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς. Έχει δικαστεί και αθωωθεί για συμμετοχή και στη 17Ν και στον ΕΛΑ, θεωρείται από τις διωκτικές Αρχές μέγας στρατολόγος και ιδεολογικός μέντορας της πολιτικής βίας.

Η Αστυνομία έχει «προηγούμενα» μαζί του ήδη από τα τέλη της δεκαετίας του 1970, οπότε και το όνομά του ενεπλάκη για πρώτη φορά σε υποθέσεις τρομοκρατίας. Τότε είχε αθωωθεί πανηγυρικά, όπως και δυόμιση δεκαετίες αργότερα, όταν κατηγορήθηκε και πάλι για συμμετοχή στη 17Ν.

Τα 4 «Π»

Το 16ο γράμμα της αλφαβήτου φαίνεται να στοιχειώνει τους συλλογισμούς των «εγκεφάλων» της Αντιτρομοκρατικής, αφού εδώ και τουλάχιστον 6-7 χρόνια, η θεωρία των «4ων Π» επανέρχεται επίμονα στον Τύπο, φυσικά μέσω επιλεκτικών «διαρροών» και χωρίς ποτέ να έχει αποδειχθεί κάτι εις βάρος των υπόπτων.

Πρόκειται για τέσσερα άτομα, των οποίων το επώνυμο αρχίζει από «Π».

–  Ο ένας έχει πατήσει εδώ και καιρό τα «-ήντα», εργαζόταν ως ελαιοχρωματιστής και έχει «φωτογραφηθεί» κατά κόρον στο παρελθόν, με διάφορα ψευδώνυμα, για συμμετοχή στον ΕΛΑ και σε άλλες ομάδες, ήδη από τη δεκαετία του 70.

–  Οι άλλοι δύο είναι αδέλφια, κατάγονται από τη Μεσσηνία, ο ένας στο παρελθόν θεωρήθηκε ύποπτος για συμμετοχή στη 17Ν, χωρίς, ωστόσο, να αποδειχθεί ποτέ κάτι επιλήψιμο εις βάρος του. Και οι δύο όμως εξακολουθούν να είναι ύποπτοι για συμμετοχή στους «Επαναστατικούς Πυρήνες», μία οργάνωση που έδρασε την περίοδο 1996-2001, αλλά και στον «Επαναστατικό Αγώνα».

–  Για το τέταρτο «Π» δεν είναι τίποτε γνωστό, εκτός από το ότι προέρχεται από το χώρο της άκρας αριστεράς.

Οι 5 «αντιεξουσιαστές»

Στον παραπάνω κατάλογο, που εδώ και χρόνια με κάθε αφορμή επανέρχεται στο προσκήνιο, έχουν προστεθεί πέντε νέα πρόσωπα, από το χώρο των αντιεξουσιαστών.

Την πρώτη θέση κατέχουν δύο αδέλφια, τα οποία καταζητούνται για συμμετοχή στη «συμμορία με τα μαύρα», μέλη της οποίας έχουν καταδικαστεί για ληστείες σε τράπεζες.

Στην επόμενη θέση, φιγουράρει άτομο του αντιεξουσιαστικού χώρου, το οποίο έχει συλληφθεί και προφυλακιστεί για γνωστή υπόθεση ξυλοδαρμού αστυνομικών, αλλά τελικά αφέθηκε ελεύθερος.

Ενδιαφέρον παρουσιάζει η περίπτωση νεαρού αλβανικής υπηκοότητας, ο οποίος μάλιστα είναι συγγενής πολιτικού που ασχολείται με την τοπική αυτοδιοίκηση στη γειτονική χώρα. Η Αστυνομία πιστεύει ότι έχει εμπλακεί σε ληστείες, ότι είχε έντονη δράση κατά τα τελευταία επεισόδια, ενώ οι ίδιοι κύκλοι επιμένουν ότι σχετίζεται και με σοβαρότερα περιστατικά.

Στην τελευταία θέση του καταλόγου των 10 υπόπτων για τις δολοφονικές επιθέσεις εναντίον αστυνομικών βρίσκεται αντιεξουσιαστής, γιος καλλιτέχνη, ο οποίος διαθέτει εξοχικό σπίτι στη Φωκίδα. Σημειώνεται ότι από λατομείο της περιοχής είχε κλαπεί ποσότητα εκρηκτικών υλών. Σύμφωνα πάντα με τα σενάρια της Αντιτρομοκρατικής, τα εκρηκτικά χρησιμοποιήθηκαν σε διάφορες επιθέσεις. Ο νεαρός φέρεται να εμπλέκεται σε όλα τα παραπάνω.

«Στους δρόμους θα γυρνάς τους ίδιους. Και στις γειτονιές τις ίδιες θα γερνάς»

Οι έρευνες της Αντιτρομοκρατικής, που ευελπιστεί να εντοπίσει αυτούς που πυροβόλησαν την κλούβα των ΜΑΤ στου Ζωγράφου και τον άτυχο αστυνομικό στα Εξάρχεια, στρέφονται πάλι στην ίδια κατεύθυνση: στο χώρο των αντιεξουσιαστών και των αναρχικών περί την πλατεία Εξαρχείων.

Οι ίδιες «διαρροές», οι ίδιες μέθοδοι και προπάντων οι ίδιοι «συνήθεις ύποπτοι». Και, όπως συνήθως, το ίδιο αδιέξοδο και αποτυχίες, παρά τις φιλότιμες προσπάθειες.