του Δημήτρη Διατσίδη
Οι Yamaha YZF-R1, YZF-R3 και TMAX υφίστανται τις ίδιες συνέπειες με την διακοπή της παραγωγής τους για τις μοτοσυκλέτες που πωλούνται στην Ιαπωνία, καθώς η διαδικασία μέτρησης θορύβου βρέθηκε να μην καλύπτει τα πρότυπα της νομοθεσίας!
Η Yamaha έχει μία καλή σχέση με τον ήχο με τα μουσικά όργανα, τις κονσόλες και τα ηχεία που παράγει, αλλά τα δίτροχα οχήματα έχουν περιορισμούς. Και έτσι θα μπορούσαμε πιθανώς να καταλάβουμε ότι οι μετρήσεις θορύβου θα ήταν στο όριο για να διατηρήσουν και σε αυτόν τον χώρο τη μελωδία που βγάζουν οι κινητήρες της.
Πιο συγκεκριμένα, τα επίπεδα θορύβου ορισμένων μοντέλων όπως τα TMAX, YZF-R3 και YZF-R1 ήταν παραπάνω από τα όρια. Σίγουρα, η παραποίηση δεδομένων θορύβου δεν είναι σε καμία περίπτωση τόσο σοβαρή όσο το σκάνδαλο Dieselgate της Volkswagen. Με τον αληθινό Ιαπωνικό τρόπο, ωστόσο, η Yamaha δεν άργησε να αποδεχτεί τις αδικίες της, με τα στελέχη της εταιρείας να παραδέχονται τις παραποιημένες δοκιμές στάθμης θορύβου που πραγματοποιήθηκαν στις μοτοσυκλέτες της.
Υποσχέθηκε περαιτέρω να αναθεωρήσει τη διαδικασία δοκιμών της και ζήτησε συγγνώμη από τους «πελάτες, προμηθευτές, επιχειρηματικούς εταίρους και όλους τους άλλους ενδιαφερόμενους φορείς», οπότε ναι, σχεδόν σε ολόκληρο τον κόσμο, επειδή ζημίωσε την εμπιστοσύνη τους στην εταιρεία. Για να διορθώσει την κατάσταση, η Yamaha έχει φτάσει στο σημείο να αναστείλει την παραγωγή των επηρεαζόμενων μοντέλων, θέτοντας έτσι απεριόριστη διακοπή στις αποστολές των YZF-R1, YZF-R3 και TMAX μέχρι να επιλυθεί το πρόβλημα.
Η Yamaha επικοινώνησε και δήλωσε ότι μόνο ο εγχώριος στόλος της Ιαπωνίας έχει τεθεί σε στάση πώλησης, λέγοντας ότι το ζήτημα που ανακοινώθηκε πρόσφατα στην Ιαπωνία δεν επηρεάζει τις μονάδες παραγωγής στο εξωτερικό, μόνο την Ιαπωνική εγχώρια διανομή. Η ασφάλεια του προϊόντος έχει επιβεβαιωθεί και δεν υπάρχουν ανησυχίες σχετικά με τη χρήση του προϊόντος με σιγουριά, ενώ η Yamaha λαμβάνει πολύ σοβαρά υπόψη τα περιστατικά ακατάλληλου χειρισμού και ζητά τη βαθύτατη συγγνώμη στους πελάτες, τους προμηθευτές, τους επιχειρηματικούς εταίρους και όλους τους άλλους ενδιαφερόμενους φορείς που βλάπτουν την εμπιστοσύνη τους ως προς την Yamaha Motor Co., LTD
Με όλα αυτά στο τραπέζι, είναι ξεκάθαρο ότι υπάρχει μια αποσύνδεση μεταξύ αυτού που συμβαίνει στο εργαστήριο δοκιμών και στον πραγματικό κόσμο. Εννέα στις δέκα φορές, ένας ιδιοκτήτης Yamaha YZF-R1 πρόκειται να αλλάξει την εξάτμιση με μία ελαφρύτερη, πιο εντυπωσιακή και φυσικά με πιο δυνατή απόδοση για τον κινητήρα.
Τι γίνεται όμως με την κυκλοφορία στους δρόμους; Οι νόμιμες πιστοποιημένες εξατμίσεις καθώς και η μέτρηση θορύβου στα Κ.Τ.Ε.Ο. έχει διαφορετικά όρια από τις πολλές μετρήσεις που γίνονται στο εργοστάσιο παραγωγής και με φορτίο στον κινητήρα. Η εκπομπή θορύβου λοιπόν από μοτοσυκλέτες παραγωγής είναι πολύ χαμηλή ακόμα και υπό φορτίο στην επιτάχυνση.
Οπότε το γεγονός είναι ότι πολλοί από εμάς ευχόμαστε οι μοτοσυκλέτες που οδηγούμε να έβγαιναν με πιο δυνατές εξατμίσεις ακριβώς έξω από το εργοστάσιο, ώστε να μην χρειαζόμασταν να ξοδεύουμε χιλιάδες € σε συστήματα εξάτμισης μόνο για να κάνουμε τη μοτοσυκλέτα μας να ακούγεται όπως θέλουμε και μάλιστα χωρίς να μπορούμε πολλές φορές να εκμεταλλευτούμε τη διαφορά στην ιπποδύναμη. Αλλά, αυτός είναι ο κόσμος στον οποίο ζούμε και οι κατασκευαστές πρέπει να ακολουθούν αυτούς τους αυστηρούς κανόνες θορύβου και εκπομπών, εάν θέλουν να παραμείνουν στην αγορά.
Βασικά παράγουν τη μοτοσυκλέτα με κάθε ευθύνη προτού την παραδώσουν σε εμάς, οι οποίοι στη συνέχεια θα αναιρέσουμε χρόνια έρευνας και ανάπτυξης για χάρη μιας πιο δυνατής μοτοσυκλέτας έστω για μικρή διαφορά, ειδικά όταν τοποθετήσουμε τροποποιημένη εξάτμιση που δεν καλύπτει τα επίπεδα θορύβου ακόμη και χωρίς φορτίο.
Αυτό θέτει το ερώτημα αν υπάρχει έστω και πρακτικό νόημα να έχουμε αυτά τα εξαιρετικά αυστηρά πρότυπα θορύβου, γιατί είναι ένα σημείο στο οποίο το ζήτημα έχει να κάνει με την συνειδητοποιημένη οδήγηση στους δημόσιους δρόμους, στις πόλεις και στα χωριά σε ώρες κοινής ησυχίας, ακόμα και στις βόλτες μας στην ύπαιθρο σε φυσικά τοπία που θα ενοχληθούν σπάνια ήδη ζώων. Η μοτοσυκλέτα παραγωγής με τα σημερινά πρότυπα δεν παράγει πολύ θόρυβο και ο αναβάτης που ξέρει να κρατάει το φορτίο του κινητήρα χαμηλά όπως και τις στροφές του, μπορεί να περιμένει να μπει στην πίστα για να απολαύσει και το θόρυβο, όπου είναι και πάλι περιορισμένος τα τελευταία χρόνια από τη νομοθεσία στα επίπεδα που είναι εφικτό ώστε να έχουμε βέλτιστη απόδοση με τον χαμηλότερο θόρυβο.
Όλα αυτά δεν αναιρούν ότι το “Yamaha-gate” υπάρχει και θα περιμένουμε το πότε θα ξανα-αρχίσει η παραγωγή των συγκεκριμένων μοντέλων και κατ’ επέκταση το πότε θα είναι ξανά διαθέσιμα για πωλήσεις. Απλά μας κάνει εντύπωση το γεγονός ότι Ιάπωνες παραποίησαν τις μετρήσεις θορύβου και παρανόμησαν μέσα στη χώρα τους, όπου ο νόμος είναι αυστηρός και απόλυτα παραδεκτός από τους τέσσερις μεγάλους κατασκευαστές μοτοσυκλετών.