του Νεκτάριου Διατσίδη
Το 2023, οι αγωνιζόμενοι στην κατηγορία Adventure Trophy, η οποία είναι ανοιχτή σε μοτοσυκλετιστές χωρίς προηγούμενη εμπειρία σε αγώνες που ακολουθούν την Ειδική Διαδρομή με οχήματα παραγωγής, ξεκίνησαν για πρώτη φορά το Silk Way Rally. Η εναρκτήρια εκδήλωση στέφθηκε με επιτυχία και φέτος οι μοτοσυκλετιστές του Adventure Trophy μπήκαν και πάλι στο καραβάνι του μαραθωνίου ράλι.
Το Silk Way Rally είναι ένας εξαιρετικός διηπειρωτικός διαγωνισμός σε παγκόσμιο επίπεδο. Τα τελευταία χρόνια αυτός ο αγώνας, στον οποίο συμμετείχαν οι καλύτεροι μοτοσυκλετιστές του κόσμου, έχει θέσει τα διπλωματικά, κοινωνικά και οικονομικά συμφέροντα των χωρών που φιλοξενούν ράλι στο πλαίσιο του μηχανοκίνητου αθλητισμού. Το Rally ξεκινά από το Tomsk της Ρωσίας και τερματίζει μετά από 5,243 χιλιόμετρα στην Ulaanbaatar της Μονγκολίας. Φέτος έγινε από τις 3 έως τις 15 Ιουλίου.
Σε αντίθεση με τη μορφή που χρησιμοποιείται για τις αθλητικές κατηγορίες μοτοσυκλετών, οι αγωνιζόμενοι στο Adventure Trophy καλύπτουν την απόσταση ως μέρος μιας ομάδας. Κάθε ομάδα καθοδηγείται από έναν έμπειρο εκπαιδευτή που παρέχει καθοδήγηση για την πλοήγηση σε διάφορα εδάφη εκτός δρόμου και διαχέει τη γνώση. Οι εγγραφές είναι ανοιχτές σε όλους όσους έχουν την απαιτούμενη εμπειρία και μοτοσυκλέτα κατάλληλη για εκτός δρόμου χρήση.
«Ήταν η πρώτη μου φορά που συμμετείχα και πρέπει να πω ότι οι εντυπώσεις είναι οι πιο θετικές, πολύ ζωντανές», είπε ο Vladimir Khutorovsky, ένας από τους πρωτοεμφανιζόμενους στο Silk Way Rally 2024. «Μου άρεσε πολύ το επίπεδο οργάνωσης — είναι εντυπωσιακό το πόσοι άνθρωποι συμμετέχουν! Καταφύγια, φαγητό, το κλίμα ανάμεσα στους αγωνιζόμενους — όλα είναι στο υψηλότερο επίπεδο. Μου άρεσε πολύ, υπάρχουν πολλές θετικές εντυπώσεις».
«Φέτος η Ειδική Διαδρομή ήταν ακόμη πιο ποικιλόμορφη και τεχνική από ό,τι το 2023», πρόσθεσε ο Stanislav Sheludchenko. Ήταν η δεύτερη φορά που συμμετείχε στη διοργάνωση του Ιουλίου. «Η Ειδική Διαδρομή δεν μου επέτρεψε να χαλαρώσω, αλλά ήταν υπέροχη γιατί οι δεξιότητές μου βελτιώθηκαν αμέσως. Για μένα προσωπικά, το πρώτο και το τελευταίο τμήμα της ήταν τελείως διαφορετικά – απέκτησα πολύ μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση πάνω από το τιμόνι. Γενικά, Είμαι πραγματικά ευχαριστημένος».
Οι αγωνιζόμενοι του Adventure Trophy μπαίνουν στην πίστα μετά από τους έμπειρους εκπαιδευτές και τους ακολουθούν σε όλη τη διαδρομή του ράλι, με εξαίρεση ίσως τα πιο απαιτητικά τμήματα που απαιτούν προετοιμασμένο εξοπλισμό. Έτσι, η περιπέτεια γίνεται ταυτόχρονα δοκιμασία αντοχής και ανθεκτικότητας καθώς δεν είναι εύκολο να διατηρήσουν έναν τέτοιο ρυθμό.
«Η κύρια πρόκληση ήταν το φορτίο. Δεν έχω κάνει ποτέ τόσα χιλιόμετρα. Είμαι συνηθισμένος σε μικρότερα, πιο περίπλοκα φορτία στις μοτοσυκλέτες, όπως αυτά που συναντά κανείς στο enduro. Σε αυτήν την περίπτωση, ήταν πραγματικά ένας μαραθώνιος, όπου ήταν απαραίτητο για τη διαχείριση των δυνάμεων και του εφοδιασμού της μοτοσυκλέτας για πολλές ημέρες», πρόσθεσε ο Khutorovsky.
«Σε μια βαριά μοτοσυκλέτα που ζυγίζει πάνω από 260 κιλά, η πραγματική δοκιμασία είναι να περάσεις την άμμο, όπου το όχημα κολλάει και ο αναβάτης πρέπει να έχει εξαιρετικές δεξιότητες ελέγχου», θυμάται ο Ilya Chizhevsky. «Σχεδόν δεν είχα καμία εμπειρία να οδηγήσω στην άμμο και οι πρώτες Ειδικές Διαδρομές άμμου ήταν πραγματικά προκλητικές. Αλλά το σπουδαίο με το ράλι είναι ότι οι αναβάτες έχουν 11 Ειδικές Διαδρομές, που τους δίνουν την ευκαιρία να βελτιώσουν τις δεξιότητές τους. Στις τελευταίες, μπόρεσα να οδηγήσω στην άμμο όπως σε κάθε άλλη επιφάνεια».
«Οι πρώτες μέρες ήταν λίγο νευρικές. Μετά μπαίνεις στον ρυθμό του ανταγωνισμού, καταλαβαίνεις ότι πρέπει να οδηγείς όχι απλώς πιο γρήγορα από όλους, αλλά σωστά, προσεκτικά. Το κύριο καθήκον είναι να φτάσεις στη γραμμή τερματισμού», εξήγησε ο Konstantin Byakov. «Έπρεπε να προσαρμόσω τη ρουτίνα μου για να σηκώνομαι το πρωί. Φυσικά, μερικές φορές ήταν δύσκολο για το σώμα να σηκωθεί στις 6 ή 5 το πρωί. Επιπλέον, υπήρχε ο φόρτος εργασίας. Αλλά κάποια στιγμή, το συνηθίζεις και είναι όλα καλά».
Ταυτόχρονα, οι αγωνιζόμενοι σπεύδουν επίσης να επαινέσουν τη διοργάνωση του Αγώνα και τη Διεύθυνση για τη συνεχή υποστήριξή τους. «Έκανα όλη την Ειδική Διαδρομή ως φωτογράφος και ήταν μια εξαιρετική εμπειρία. Έχω δουλέψει σε πολλούς Διεθνείς Αγώνες σε διαφορετικές χώρες, οπότε ξέρω πόσο δύσκολη είναι μία διοργάνωση όπως αυτή. Το επίπεδο του Silk Way Rally είναι απίστευτο. Η ατμόσφαιρα στη διάρκεια του ράλι είναι πραγματικά εντυπωσιακή», είπε ο Vlad Klepach, ο φωτογράφος του Adventure Trophy.
«Είμαστε επίσης πολύ ευχαριστημένοι με τον τρόπο που ο Vladimir Chagin βοήθησε την ομάδα μας να βγει σε μία ΕΔ της Μογγολίας. Μας βρήκε μερικά εύκολα περάσματα μέσα από βαθιές ρεματιές με γρήγορα ρεύματα νερού μετά από νυχτερινές βροχές, με τη βοήθεια από ελικόπτερο», είπε ο Chizhevsky. «Είναι υπέροχο να βλέπεις τέτοιο ενδιαφέρον και ανησυχία από την Διοίκηση του ράλι. Ένας αγωνιζόμενος ξέρει ότι δεν είναι ποτέ μόνος. Είμαστε συνεχώς υπό παρακολούθηση από αισθητήρες. Ξέρουν πού βρισκόμαστε, αλλά αυτά τα περιστατικά εξακολουθούν να υπογραμμίζουν τη σοβαρότητα της κατάστασης». Συμφώνησε ο Sheludchenko.
«Θυμάμαι πώς οι θεατές και οι οπαδοί μας υποδέχτηκαν, πώς υπέγραψα αυτόγραφα πριν την έναρξη — ένιωθα ότι ήμουν πραγματικά αθλητής»! θυμήθηκε ο Byakov. «Θα ήθελα να ευχαριστήσω τους κατοίκους της Τομσκ, της Μπαρναούλ και του Γκόρνο-Αλτάισκ για τη θερμή υποδοχή, τη φιλοξενία και την υποστήριξη στην αρχή του ράλι. Μας έδωσε ώθηση και μας βοήθησε να παραμείνουμε δυνατοί», πρόσθεσε ο Chizhevsky.
«Αυτό δεν είναι απλώς ένα ράλι. Είναι μια μικρή ζωή που όλοι ζουν για δύο εβδομάδες: αθλητές, αγωνιζόμενοι, μέλη της ομάδας και διοργανωτές», είπε ο Sheludchenko. «Είναι μια μεγάλη οικογένεια και όλοι είναι έτοιμοι να βοηθήσουν. Μερικές φορές βοηθούσαμε τους αγωνιζόμενους στην κατηγορία των αθλητών και μας βοήθησαν επίσης. Η γενική ατμόσφαιρα φιλικότητας και αμοιβαίας βοήθειας είναι αυτό που κάνει το ράλι ιδιαίτερα πολύτιμο».
«Για μένα, η συμμετοχή στο Silk Way Rally είναι σαν ένα ταξίδι σε μια παράλληλη πραγματικότητα που δεν έχει καμία σχέση με την καθημερινότητά μου», συνόψισε ο Chizhevsky. «Αυτό που κάνει το Adventure Trophy ξεχωριστό είναι ότι, παρόλο που δεν είμαστε επαγγελματίες αθλητές, συνεχίζουμε να συμμετέχουμε στα μηχανοκίνητα αθλήματα και να δοκιμάζουμε τους εαυτούς μας στο ίδιο επίπεδο με τους επαγγελματίες αναβάτες. Αυτή είναι μια σπάνια και μοναδική ευκαιρία που δεν πρέπει να χάσουμε».