Παρά την εξέλιξη της τεχνολογίας και τη ραγδαία εξάπλωση του Διαδικτύου και των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, το γραπτό κείμενο εξακολουθεί να διατηρεί τη μερίδα του λέοντος όσον αφορά στην επικοινωνία, ακόμη κι αν οι εφαρμογές με βίντεο και ήχο αυξάνονται και εξελίσσονται. Παρ’ όλα αυτά, μία ομάδα μηχανικών των Πανεπιστημίων του Cambridge και της Toshiba προσέγγισε διαφορετικά το θέμα, δημιουργώντας τη Zoe: μία εικονική «ομιλούσα κεφαλή» που έχει τη δυνατότητα να πάρει εκφράσεις που δείχνουν συναισθήματα, αλλάζοντας και τη φωνή της ανάλογα.
Το όλο project φιλοδοξεί να αλλάξει το πρόσωπο της διαδικτυακής επικοινωνίας: αντί για ένα «στεγνό» γραπτό μήνυμα, ο παραλήπτης θα βλέπει το ψηφιακό άβαταρ του αποστολέα, το οποίο θα του διαβάζει το μήνυμα στον αντίστοιχο τόνο και με τις αντίστοιχες εκφράσεις.
Το πρόσωπο της Zoe, που δημιούργησαν οι μηχανικοί του Cambridge και της Toshiba, είναι στην πραγματικότητα της Βρετανίδας ηθοποιού της γνωστής σαπουνόπερας «Hollyoaks», Ζόε Λίστερ, ωστόσο στο μέλλον θεωρείται ότι ο κάθε χρήστης θα μπορεί να «ανεβάσει» το δικό του πρόσωπο στο πρόγραμμα, δημιουργώντας έτσι έναν «ψηφιακό βοηθό», ο οποίος έχει την εμφάνιση του ιδιοκτήτη του και μιλά σαν αυτόν. Πέρα από τις «καθημερινές» εφαρμογές του, επίσης, το εν λόγω πρόγραμμα θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί και σε άλλους τομείς, όπως η εκπαίδευση κωφάλαλων ή αυτιστικών στο να διαβάζουν χείλη και να αντιλαμβάνονται συναισθήματα.
Η Zoe έχει έξι «καταστάσεις»: χαρούμενη, λυπημένη, τρυφερή, θυμωμένη, φοβισμένη και ουδέτερη, που μπορούν να ρυθμιστούν σε διαφορετικά επίπεδα, όπως και το βάθος και η ένταση της φωνής. Ακόμη, το πρόγραμμα μπορεί άνετα να χρησιμοποιηθεί σε smartphone, καθώς είναι μεγέθους μόνο μερικών megabytes.
Όπως αναφέρεται σε σχετική ανακοίνωση του Πανεπιστημίου του Cambridge, ο συνδυασμός των καταστάσεων αυτών σε διαφορετικά επίπεδα δίνει τη δυνατότητα δημιουργίας άπειρων «συναισθηματικών συνδυασμών», καθώς συνδυασμός, λ.χ. των καταστάσεων «χαράς» και «τρυφερότητας» θα μπορούσε να προκαλέσει αυξημένη εντύπωση φιλικής στάσης, ενώ, αντιστοίχως, συνδυασμός επιπέδων «οργής» και «φόβου» θα μπορούσε να δώσει την εικόνα πανικού, με τελικό αποτέλεσμα μία πολύ μεγάλη γκάμα «συναισθημάτων» στο εν λόγω ψηφιακό άβαταρ.
Στις δοκιμές που έγιναν, με τη συμμετοχή εθελοντών που βρέθηκαν μέσω μίας ιστοσελίδας crowdsourcing, ήταν δυνατή η επιτυχία όσον αφορά στην αντίληψη των συναισθημάτων της Zoe σε ποσοστό 77%, όταν ο θεατής είχε μπροστά του βίντεο και φωνή (αντίστοιχα, όταν είχε μόνο βίντεο το ποσοστό ήταν 52%, ενώ όταν είχε μόνο ήχο ήταν 68%). Αξίζει να σημειωθεί πως το αντίστοιχο ποσοστό που σημείωσε η… πραγματική Zoe σε αυτές τις δοκιμές ήταν 73%.